ข้าวหนม
ขนม
เข้าใจว่ามาจากคำสองคำที่มาผสมกันคือ ข้าวหนม และ ข้าวนม ข้าวหนมนั้นเข้าใจว่าเป็นข้าวผสมกับน้ำอ้อย
น้ำตาล โดยอนุโลมคำว่า หนม แปลว่า หวาน อย่างข้าวหนม แปลว่า ข้าวหวาน
ต่อมาเรียกสั้น ๆ เร็ว ๆ ก็กลายเป็นขนม
ส่วนที่ว่ามาจาก
ข้าวนม (ข้าวเคล้านม) นั้นดูเป็นแขกไปสักหน่อย เพราะอาหารแขกบางชนิดเขาใช้ข้าวผสมกับนม
อย่างข้าวมธุปายาสของแขกโบราณ คำว่าขนม มีใช้มาหลายร้อยปีแล้ว จะเป็นคำผสมของอะไรบ้างยากจะสันนิษฐานให้แน่นอนลงไปได้
ของที่เรียกว่า ขนม ในสมัยโบราณหรือในสมัยที่มีคำว่า ขนม นั้นจะเป็นของที่ทำจากข้าวตำป่น
(แป้ง) แล้วผสมกับน้ำตาลเท่านั้น นี่เป็นขนมรุ่นแรก
ในหนังสือไตรภูมิพระร่วงได้กล่าวถึงขนมต้มไว้ เดิมมีแป้งกับน้ำตาล
ต่อมามีคนดัดแปลงสอดไส้เข้าไปอีก ตอนนี้ก็มีมะพร้าวเข้าปนอยู่ด้วย
ขนมไทย ๆ จึงหนีไม่พ้น แป้ง มะพร้าว และ น้ำตาล และของทั้งสามอย่างก็เป็นของพื้นบ้านทั่วไป
ขนมประเภทที่ใช้
ข้าว(แป้ง) น้ำตาล มะพร้าว คงจะมีมาตั้งแต่กรุงสุโขทัยและกรุงศรีอยุธยาตอนต้น
พอถึงสมัยกรุงศรีอยุธยามีการติดต่อกับต่างประเทศมากขึ้น ขนมก็มีการเปลี่ยนแปลงไป
มีไข่ผสมแทรกเข้าไปด้วย เช่น ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง สังขยา ขนมฝรั่งขนมหม้อแกง
เป็นต้น